Epiloog

Al jaren wilden we deze reis maken. Door het ongeluk van Hanneke vorig jaar was het veel makkelijker om uiteindelijk de knoop door te hakken en het gewoon te doen. Het leven is te kort om er niet van te genieten. Het was geweldig om dit met zijn vieren te kunnen doen voordat onze vogeltjes echt gaan uitvliegen........

Inmiddels zijn we bijna alweer een week thuis. Nils heb ik gisteravond weer naar Delft gebracht, de studie roept. Alle koffers zijn leeg, ik heb alweer een paar dagen gewerkt op Schiphol.

Vorige week hakte de jetlag er behoorlijk in bij mij, dat had ik niet verwacht.

Bij het overlijden van mijn vader 8,5 jaar geleden heb ik goed beseft dat je je dan niet het mooie bankstel herinnert wat er thuis stond, maar wél die fijne vakanties met je ouders. Ik hoop dat het nog heel lang duurt voordat mijn kinderen deze gedachten hebben.

We hebben het gewoon gedaan, en daar ben ik trots op. Tot de volgende blog!