Al jaren wilden we deze reis maken. Door het ongeluk van Hanneke vorig jaar was het veel makkelijker om uiteindelijk de knoop door te hakken en het gewoon te doen. Het leven is te kort om er niet van te genieten. Het was geweldig om dit met zijn vieren te kunnen doen voordat onze vogeltjes echt gaan uitvliegen........
Inmiddels zijn we bijna alweer een week thuis. Nils heb ik gisteravond weer naar Delft gebracht, de studie roept. Alle koffers zijn leeg, ik heb alweer een paar dagen gewerkt op Schiphol.
Vorige week hakte de jetlag er behoorlijk in bij mij, dat had ik niet verwacht.
Bij het overlijden van mijn vader 8,5 jaar geleden heb ik goed beseft dat je je dan niet het mooie bankstel herinnert wat er thuis stond, maar wél die fijne vakanties met je ouders. Ik hoop dat het nog heel lang duurt voordat mijn kinderen deze gedachten hebben.
We hebben het gewoon gedaan, en daar ben ik trots op. Tot de volgende blog!
Aan alles komt een eind, dus ook aan deze geweldige vakantie. In San Diego vroeg opgestaan en een laatste keer ontbeten bij de Denny's aan de overkant van de straat. Daarna de auto ingeleverd en op naar het vliegveld. Daar kwam ik er achter toch iets vergeten te zijn in de auto: de houder voor de videocamera op de voorruit die we hebben gebruikt voor opnames tijdens het rijden. Balen!! Meteen een lost&found formulier ingevuld op de Alamo website. (Edit 11 augustus: vanochtend een mail gekregen uit San Diego van de manager van de Alamo vestiging: ze hebben de houder voor mijn camera inmiddels naar me opgestuurd. Een keurige service!)
Een vluchtje van slechts 23 minuten bracht ons naar Los Angeles. Daar overgestapt. Je moet dan Terminal 5 uit en 10 minuten lopen naar Tom Bradley International Terminal. We hadden een krappe overstap van slechts 1,5 uur. Toen we bij de boardingpass controle kwamen, moesten we ineens onze boardingpasses uit San Diego omwisselen voor een boardingpass die in LA geprint was. Stress alom, want we hadden niet veel tijd en het was bizar druk. Dank zij een behulpzame Delta Airlines medewerkster werd dit toch vlot geregeld. Een vreemde zaak.
De Security verliep niet echt vlot. Slechts 2 lanes met luid schreeuwende TSA medewerkers voor veeeeel internationale passagiers. Na 20 minuten eindelijk onderweg naar de gate, gelukkig redelijk vooraan in de terminal. Instappen ging vlot en we vertrokken een half uur na schematijd met onze KLM 747 naar Amsterdam. Ik vond de service aan boord bij KLM beduidend minder dan bij Delta op de heenweg. Onpersoonlijk en kil.
Man man wat een lange zit, bijna 10 uur vliegen. Ondanks verrwoede pogingen niet echt kunnen slapen. Om 0907 uur vanochtend geland. Windje mee gehad. Daarna de koffers opgepikt en lekker luxe met de taxi naar huis.
We waren alle vier toch wel aardig aan ons tax..... Nu drie uurtjes geslapen en met een katerig gevoel deze blog afsluiten met de iPad op de bank.
Het is goed weer thuis te zijn. De katjes vinden het gezellig dat ze weer mensen om zich heen hebben en tot onze volslagen verrassing was onze tuin helemaal verzorgd. DANKJEWEL Anja! Ik werd er even stil van.
Het was geen reis om uit te rusten, maar dat wisten we van te voren. Het was wel een reis waar we hopelijk nog jaren aan terug denken.
Morgen nog lekker een dagje vrij. Even bijkomen van 9 uur tijdsverschil en dan donderdag en vrijdag de eerste daagjes werken. Als we dat niet doen kunnen we ook niet met vakantie...........
Vandaag zijn we begonnen met een bezoek aan het Cabrillo National Monument op Point Loma. Daar heb je een fantastisch uitzicht op San Diego, de enorme Marinehaven en het Marinevliegveld. Het was het punt waar Juan Luis Cabrillo (een Spaanse ontdekkingsreiziger) in 1542 voor het eerste voet aan land zette op wat nu het Noord Amerikaanse continent is.
Daarna (met een leuke korting na het tonen van de NL veteranenpas) naar de San Diego Zoo geweest. Wat een prachtige dierentuin. Groot, ruim opgezet en met bijzondere dieren. Ik heb me drie slagen in de rondte gefotografeerd.
Ook eindelijk een mooie foto kunnen maken van een Kolibri. Ik had ze al bij diverse gelegenheden gezien hier in de VS, maar nu is het eindelijk gelukt! Enne, deze zat niet achter tralies of gaas.
We hebben de dag afgesloten in de haven van San Diego, heerlijk gegeten en prachtige oude schepen bekeken.
Nu net op de hotelkamer de koffers "vliegtuigklaar" gemaakt en de huurauto uitgemest. Wat een troep kan een mens in 3 weken maken :-)........ Morgen vroeg op, om 0830 naar het verhuurstation hier in San Diego om de auto in te leveren. Daarna met een korte vlucht naar Los Angeles en vervolgens met een heeeeele lange vlucht van de KLM rechtstreeks naar Nederland terug.
De laatste verplaatsing van de vakantie stond vandaag op het programma. Volgens mij bestaat er in de VS ook zoiets als Zwarte Zaterdag.............. Ongelofelijk wat een files weer op de I-5 naar San Diego. Een tussenstop gemaakt in Oceanside, vlakbij Camp Pendleton, hoofdkwartier van het United States Marine Corps. Tja en dan kan ik het toch niet laten om even een USMC shirt te scoren in een dumpstore. Je blijft oud-militair tenslotte. Veel Marines in het stadje, die ook hun vrije zaterdag hadden. Duidelijk herkenbaar aan de Marine-Cut haardracht. Kort, heel kort dus.
Daarna via een omweg, maar veel sneller naar San Diego gereden. lang leve de TomTom met Traffic. Lekker vroeg om 1500 uur bij het hotel. Ik vond het een bijzonder moment om onze Chevy Suburban veilig te parkeren bij het hotel. Vanaf het vliegveld van Denver 3300 mijl gereden, da's 5310 kilometer. 5 staten (Colorado, Utah, Nevada, New Mexico en California). Ik ben gestopt met bij te houden wat het verbruik was, geschat is ongeveer 20 MIjl Per Gallon, omgerekend 1:8,5. Benzineprijs schommelde tussen $3,79 en $4,19 per Gallon. Op vakantie kan ik me daar niet echt druk over maken. We hadden een heerlijk luxe reiswagen met een fantastisch klinkende 5,3 liter V8 voorin.
Het regende flink, heel bijzonder voor de tijd van het jaar in Zuid Californië. We zijn daarna naar Balboa Park gereden. Aangelegd begin vorige eeuw in de stijl van de Spaanse veroveraars. Erg mooi park met enorme Ficus bomen en mooie gebouwen. Helaas was er al veel dicht. Even geïnformeerd naar de toegangsprijzen bij de San Diego Zoo, daar willen we eigenlijk allemaal best graag heen morgen. Ze hebben er Panda's en Koala's. Mijn Nederlandse Veteranenpas levert hier (weer) een mooie korting op de toegangsprijs op voor het hele gezin. Scheelt weer, we blijven Hollanders.
Nog twee nachtjes en dan zit het er weer op........
Na het ontbijt in het hotel toch besloten om een georganiseerde tour te maken. Om 1115 uur werden we opgepikt en naar LAX airport gebracht, waarvandaan de tour vertrok. Nou dat hebben we geweten, in een ongelofelijk recordtempo langs Venice Beach, Santa Monica, Bel Air, Beverly Hills, Hollywood en veel huizen van beroemdheden. Dat recordtempo was echt niet normaal, de chauffeur scheurde nogal en reed al toeterend, fried chicken etend en commentaar gevend langs andere auto's. We hebben echter wel heel veel gezien, en dat was het doel.
Het officiele eindpunt van Historic Route 66 bij de Santa Monica Pier:
Beverly Hills met een echte Beverly Hills Cop :-) en het optrekje van Leonardo Di Caprio
Daarna naar Rodeo Drive, voor als je echt niet meer weet wat je met je geld moet doen........
Wat een rijkdom, alleen maar grote auto's en toeristen die zich aan die rijkdom vergaapten.
Hollywood Boulevard en de Walk Of Fame vond ik een uitgemolken toeristisch dieptepunt. Wat een flauwekul en schreeuwerig gedoe. Ik respecteer dat er mensen zijn die dit prachtig vinden, maar ik vond het helemaal niks.
We waren om 1845 uur terug in het hotel, het was mooi geweest zo. Wat een enorme stad. Materialistisch (binnen een paar minuten 3 Rolls Royces zien rijden) en dan de tegenstelling met de daklozen en de wijken van "de gewone man/vrouw". Absurd.
Dit was het uitzicht op Downtown LA vanaf onze kamer op de 15e verdieping van het Historic Mayfair Hotel.
In de ochtend eerst even zwemmen in het zwembad bij het hotel. Daarna rond 1130 uur weg gereden richting LA. Al snel kwamen we bij Solvang. Een plaatsje, gesticht door Deense immigranten in het begin van de vorige eeuw. Een vreemde gewaarwording om je in Denemarken te wanen in de VS. We zijn veel in Denemarken geweest, en het klopt echt. Deense bakkerijen, ijstenten en hotdogs, het is er allemaal.
Daarna verder gereden richting LA. Langs plaatsen als Ventura, Malibu richting Santa Monica. Klinkende namen voor strand- en surfliefhebbers. Wat een enorme huizen (tot op het strand). Hoe dichter we bij LA kwamen, hoe drukker het verkeer werd. Vanaf Santa Monica tot ons hotel hebben we 13 mijl file gehad. Dat gaat dan ook over 7 banen, ongelofelijk. 1945 uur inchecken in ons hotel en direct door naar de Mexicaan vlakbij, aanbevolen door de medewerkers van de hotelreceptie.
Bleek het oude huis van Charles Chaplin te zijn toen hij in LA woonde. We hebben een persoonlijke rondleiding van de bedrijfsleider gehad. Erg leuk. Daarna naar bed, erg moe allemaal. Heerlijk en betaalbaar gegeten overigens met veel te grote porties.
Rond 1030 uur weg gereden uit San Francisco en al snel Highway 1 opgepakt. De beroemde weg langs de Californische kust, ook wel de Pacific Coast Highway genoemd. Niet echt een weg om vlot te kunnen reizen, maar om te genieten van de fantastische uitzichten.....
Jagende pelikanen, sternen, veel roofvogels én Californische zeeleeuwen maakten het mooie plaatje compleet. Het was een lange rit, maar naarmate de dag vorderde, werd het bij een lager staande zon nóg mooier. Toch merk je dat de lange reisdagen hun tol gaan eisen. We gaan dan ook vanaf nu wat gas terug nemen. Morgen wat later op stap, het hotel van vandaag heeft een mooi zwembad en de rit is "maar" 200 mijl naar Los Angeles.
Onderweg kwamen we ook een kudde Elephant Seals tegen. Wat een geweldige luie beesten op het strand.
Uiteindelijk om 1945 uur in het hotel. Daarna nog lekker gegeten in een steakhouse en vroeg naar bed gegaan.
Heel vroeg op gestaan vandaag, San Francisco staat op het programma! We moesten om 0840 uur al in de haven zijn want de boot naar Alcatraz ging om 0910 hours sharp.......! Eerst even lekker ontbeten bij "Sam's Diner" aan de overkant van Market Street vlakbij ons hotel. Daarna met de Historic Streetcar (een oude tram) naar Alcatraz Landing bij Pier 33.
De boot vertrok stipt op tijd. Prachtige uitzichten op San Francisco volgden (helaas lag de Golden Gate Bridge in de mist) en The Rock kwam steeds dichterbij. Geweldig.
De audiotour gedaan met verhalen van bewakers en gevangenen. Ze laten het gebouw zo echt tot leven komen. Geeft een realistisch beeld van hoe het leven op het eiland geweest moest zijn.
Ik vraag me alleen af of Alcatraz nou in stand gehouden wordt door de mythen er om heen. Om daar achter te komen heb ik een boek gekocht van een ex-gevangene, die "live" aanwezig was om het te signeren! Hij is één van de laatste nog levende ex-gevangenen van The Rock...... Inmiddels 82 jaar oud. Heeft er 4 jaar gezeten voor meerdere onstnappings pogingen uit andere gevangenissen en voor vermogensdelicten.
Gewoon een aardige bescheiden man op hoge leeftijd ;-) terug aan wal heerlijke Crab&Shrimp Chowder (een dikke vissoep) gegeten uit een Sourdough Bread Bowl. Een traditie in San Francisco. Heerlijk!
Daarna een ritje met de Cablecar. dat hoort er natuurlijk bij hier!
En toen: voor mij het absolute hoogtepunt van de dag en één van de absolute hoogtepunten van deze vakantie: "Let's play Ball!!" De Major League Baseball wedstrijd tussen de San Francisco Giants (winnaars Worls Series 2012) en de Pittsburgh Pirates. Wat een fantastische sportbelevenis.
Kippenvel tijdens het Amerikaanse volkslied. Zie het filmpje. Het was Law Enforcement Appreciation Night (...........) wat inhield dat er ongeveer 150 motoragenten met zwaailichten het stadion binnen kwamen rijden, er een vlaggenparade met alle Chiefs of Police werd gehouden en er op de laatste tonen van het Amerikaanse volkslied ("all rise and take your hats off please") er 7 politiehelicopters over het AT&T Park kwamen gevlogen. Er werd een herdenking gehouden voor zij die "in the line of duty" waren gestorven. Waanzinnig indrukwekkend. Geen foto's van maar wel gefilmd.
De Amerikanen maken er echt een avond uit van. Ze eten zich helemaal rond (als ze dat al niet zijn) en hele families met kleine kinderen zitten op de tribune. We hadden geluk een aantal kenners bij ons in de buurt te hebben. Super aardige lui die het geweldig vonden dat wij als buitenlandse toeristen een wedstrijd van "hun" SF Giants bezochten.
Helaas verloren ze met 3-1. Lekker belangrijk......... We hebben een fantastische avond gehad. Morgen reizen we weer verder, het eerste stuk van Scenic Hiighway One langs de Californische kust. Nu lekker slapen.
